Discussie op Mises.org

'k post deze 2 posts van het Mises forum omdat er enkele discussiepunten in aangehaald worden, die relevant zijn om met anderen te delen - denk ik. De eerste is een topicstarter die vroeger een anarcho-kapitalist was, maar dit nu aanvalt. De tweede is mijn reactie daarop. (Let, alweer, niet op de spelfouten.)

De topic kan je hier vinden.

Kerel begint:

Why I'm not a 'Anarcho-capitalist'

...although I used to use that to describe myself.

The reason I am growing weary of anarcho-capitalist theory is because it seems to involve reinventing the wheel. Anarcho-capitalist theory seems to involve tearing down government bureaucracies, and then replacing them with private-sector bureaucracies that are modeled after the State bureaucracies.

An example of this is the anarcho-capitalistic "PDA" I keep reading about in these forums. If I see one more discussion on PDAs, my head is going to explode.

PDA stands for "personal digital assistant"; it does not stand for "private defense agency". Whenever I see the letters PDA, I think, "Are they talking about a Palm Pilot? No, wait, they are talking about some hypothetical anarchy police force."

Not only is the acronym ridiculous, but the concept itself is unsavory. I don't want armed, uniformed, trained cops patrolling the streets, tax-paid or otherwise. As much as I dislike the State, I think "anarchocapitalism" could be worse! The uncertain environment of the marketplace would make everybody want to have to best-armed, most powerful private army. Each "PDA" would try to be better armed than the other guy, and eventually the subscribers would have to pay for the inevitable arms-races.

In anarcho-capitalist theory, private property reigns supreme, with private mercenaries enforcing property. I think that is quite unethical; I think that property rights should be protected with the minimum amount of force possible. Don't chase away a thief or trespasser with a gun, if you could use a pepperspray or an angry rottweiller.

The second example of private bureaucracy is the idea of "private legislatures" and "insurance companies" and "private courts" and whatever else. People would have to choose which private law-giver suits them best. These private law-givers would have to compete for customers, and customers would try to influence each other to accept their private lawgivers.

At least under the current regime, the leaders can hold power for several years at a time; whereas under this so-called "anarchy", it would always be an election year.

"Private law-givers" are totally unnecessary. People do not need to be "given" law; they ought to use their own social tact, civility, and common sense, with the occasional dispute being resolved by a competent jury.

These "insurance companies" would regulate laws and resolve disputes through arbitration. In the book "Chaos Theory", the author says, if I recall,

"In our model society, everybody would buy civil insurance, which would be similar to automotive liability insurance...."

I was stupified! The author simply assumed that every single person would be willing and able to purchase "insurance". This "insurance" sounds almost like a tax. Anybody without this "insurance" would not be able to purchase anything or even walk down the street. He would be almost like an illegal alien, with no legal "citizenship".

Under anarcho-capitalism, such "citizenship" would be necessary because all law would be based on contract. Somebody who had not specifically agreed in a contract not to rape or kill anybody would a lawless person, to be avoided at all costs.

Such a concept is ridiculous in my opinion. If somebody commits a crime, they should be arrested, tried, and punished regardless of what "PDA" they have or what contracts they have or have not signed. I think it is the responsibility of the community to determine the innocence or guilt or the suspect in a fair and just manner. And if that makes me a communist or statist, so be it.

Mijn reactie:

You are falling in to the trap of thinking about a state of anarchy as a sort of static equilibrium society, instead of a dynamic whole in which people interact based on (mainly) customary, contract- and tort law. (And very likely something like a decentralized common law system; a Western version of the Xeer in Somalia.)

The question why some people call themself anarchists is not that force is unjustified, but that force can only be used for legitimate purposes. Since 'the state' uses agressive coercin per se, the state should be done with. That doesn't mean that there could be no problems of 'disequilibrium' in anarchy; just that cannot justify a state.

"If somebody commits a crime, they should be arrested, tried, and punished regardless of what "PDA" they have or what contracts they have or have not signed."

<= And no anarchist will disagree with you. The question is: what is the more realistic vision in which this will happen? A decentralized system, based on customary-, common-, tort- and contract law or a centralized state with the relevant knowledge problem and illegitimate use of force that goes with it?

'PDA's (which I tend to dislike as a word as well; because imo it doesn't grasp the diversity and creativity of judicial systems that I can imagine to arise) are just a heuristic device to explain things. No one here is actually advocating that 'everyone must join a for profit insurance company that deals with everything that the state now does concerning justice and safety'. That is a misconception of the anarchist position - but I can imagine confusion arising if you spend to much time on this forum. Can I imagine 'PDA's evolve? Sure. Will these companies be the only one pursuing justice and safety? Hardly.

Anarchy is not just 'private bureaucracies'; it is decentralized decisionmaking and 'organisations' that 'govern' society are voluntary associations. Governance doesn't entail government.

"I think it is the responsibility of the community to determine the innocence or guilt or the suspect in a fair and just manner."

<= But the 'community' is a holistic hole. You are not giving us the mechanisms you want that should deal with injustice. Either you want a monopolistic organization that uses coercion to get the means to fulfill her tasks - and no 'a coercion of all against all' isn't justified - or you want decentralized organizations that deal with it; based on the mores and customary law that is in society.

I would advice the text 'Law as a Discovery Procedure' (just google it) which appeared in a Cato journal. It clarify's the issue in a way that isn't as 'rational constructivistic' as Rothbard. Especially this relevant quote, with which I agree:

(Begin quote from text 'Law as a Discovery Procedure') As previously discussed, the legal rights to property and contract would probably not be absolute in a private legal system. To some extent, then, the system might not be purely libertarian. Nor would a private legal system necessarily consider a person’s legal rights to be infringed only if he (or his tangible property) had been physically invaded or defrauded. (...)
People can, of course, try to persuade others, including the judges in a future private legal system, to adopt a philosophy ofstrict, or even ultrastrict, “anarcho-libertarianism,” just as they can try to persuade today’s legislators to enact a particular combination ofpolicies or, for that matter, persuade private enterprises to sell partictilar products at particular prices. The problem is that people in whatever politicoeconomic system is under discussion are faced with incentives that are not systematically consistent with the particular actions being asked ofthem. Thus, if an ideological movement succeeded in bringing about a pure state ofanarcho-libertarianism (as improbable as that seems), this result would probably not constitute a stable politicoeconomic equilibrium. (End quote from 'Law as a discovery Procedure')

"The uncertain environment of the marketplace would make everybody want to have to best-armed, most powerful private army. Each "PDA" would try to be better armed than the other guy, and eventually the subscribers would have to pay for the inevitable arms-races."

<= How do you 'know' this? I think there are good reasons to suspect that this is not the most obvious corse of action. First of all: people in general don't feel the need to attack one another. (The role of mores in a society are relevant; and most people don't really need the threat of agression in order that they won't attack each other.) If this weren't the case, the state would be powerless as well. (Because they couldn't have the means to threat everyone all the time; and do we really want a state then, because will the policemen of the state be so gentle?) Second of all: it's not really about 'bigger gun'. You need 'enough to make sure you can damage the other guy'. This doesn't entail more and bigger guns per se. Tanks cost a lot of money; the average criminal is better of working then to try and buy a tank. If you sincerely believe this, I'm not sure that I can convince you otherwise. But try to examine for yourself the things you need to presuppose for this scenario to become reality. I think they are highly unlikely - and if they were true; I don't know if I would want a state in that case. Because you need to be intellectual honest (I'm not saying you are not); the same presuppostions on human behavior should be used to judge anarchy in a comperative analysis with the state.

"In anarcho-capitalist theory, private property reigns supreme, with private mercenaries enforcing property. I think that is quite unethical; I think that property rights should be protected with the minimum amount of force possible. Don't chase away a thief or trespasser with a gun, if you could use a pepperspray or an angry rottweiller."

<= I don't want private mercenaries either. I do believe that killing someone who walks on your lawn is a breach of that persons rights. I think most people think like that. Why do you suppose that in anarchy; this would change? Anarchy, like the state, will translate the preferences of people into 'governance'. If people in general want to kill everyone who walks on their lawn, then this will be government policy as well. But people don't want that and people think that's unethical. I see no real reason that this would happen to change, just because the way people 'govern' society is decentralized and (more) voluntary. The concept of 'proportionality' has been around for centuries in every law system - either state or more decentralized. I see no real reason that this will just 'change', just because we have no state.

"The second example of private bureaucracy is the idea of "private legislatures" and "insurance companies" and "private courts" and whatever else."

<= I think - to be honest - you are lumping together a straw man with real arguments. But I'm not sure. In any way: nobody is in favour of 'private legislature' as it is understood now as the parliament. But 'private legilature' is everywhere. When you are in a hotel: there are rules. When you are in a store: there are rules. When you work for a company: there are rules. There is no problem with rules within a organisation. What anarchists say, is that this is no reason to enact rules that should count for an entire area, based solely on the use of force, without the consent of the people. I also see no problem with 'insurance companies'. I would like to be insured against some things; being attacked by someone would probably be one of those things. And 'private courts' is something you favour too: "they ought to use their own social tact, civility, and common sense, with the occasional dispute being resolved by a competent jury."

"Private law-givers" are totally unnecessary. People do not need to be "given" law; they ought to use their own social tact, civility, and common sense, with the occasional dispute being resolved by a competent jury."

<= And nobody is advocating 'giving law' like it is understood now. Au contraire. As you yourself (if I interpret you right) admit; there is a need for rules to govern interaction. These laws will evolve over time, influenced by the way people think on what is justified and what is not. I can imagine in anarchy there evolving rules that are non-libertarian (as it has happen in the past), but in general: anarchy tends to more property oriented and more respectfull for human liberty then always the relevant alternative of government. (Even in contemporary Somalia: the anarchy there is favours human libery more then the previous system of government. This is not the say that, from a libertarian perspective, there are grave problems in Somalia.)

"Anybody without this "insurance" would not be able to purchase anything or even walk down the street. He would be almost like an illegal alien, with no legal "citizenship"."

<= I would say that this is definitely a straw man. Why won't he be able to 'purchase' anything or 'walk down the street'? What is true is, that if he has a problem (he was robbed or something), than he won't have a company to go to direcly, but has to find another means to solve this problem. He can just buy ad hoc, he can go to a charity organisation, ask his boss/friends/family/whatever for help, etc.He just won't have the 'insurance' that he can go to 'his' company when he's attacked to catch the robber. The point is not: 'how can we imagine this guy to be helped?' but: are there reasons to conceptualize that in anarchy, these kind of problems can be solved by voluntary interaction? I see clearly reasons to assume this, given the entrepreunerial capacities of people, given that people care about each other, given that anarchy allows trial and error, etc.

"Under anarcho-capitalism, such "citizenship" would be necessary because all law would be based on contract. Somebody who had not specifically agreed in a contract not to rape or kill anybody would a lawless person, to be avoided at all costs."

<= I see no reason to assume that all governance of activities will be based on contract law. Just because you and I don't have a contract, doesn't mean that you can attack me. Historicly: there never was a system that worked like that ('hey, we don't have a contract, so I can kill you!') and with good reason. The system of law exist exactly because of this: because people can't contract everything, we need a system of law that governs our activities with other people. The ultimate point of anarchy is that a system of law (customary-, custom- and tort) doesn't mean that we need a government/state/legislature.

I hope this helps.

Daarna namen de 'gewone' Misesforumgangers - waar ik over het algemeen niet te veel mooie woorden voor over heb, gezien de gehanteerde stijl die ze hebben - het over en verzande de discussie in 'wij zijn beter dan jij'.

Horwitz over Rothbardian & Hayekian Anarchists

Op zijn blog (hier) vind je een uitstekende blogpost over de 'strijd' tussen Rothbardian anarchisten en Hayekiaanse 'klassiek liberalen'.

De essentie van zijn punt is dit:

I think this is a false dichotomy that needlessly exacerbates the existing differences. If we are seriously to pursue the "Rizzonian Peace," participants and observers are going to have to, as our friends on the left would say, deconstruct this binary. The fact is that what we really have is a 2x2 matrix (at least!), in which there are Rothbardian minarchists (e.g., Ron Paul and other natural rights defenders of constitutionalism) and Hayekian anarchists

Over 'Hayekiaanse anarchie':

The argument is that the force of Hayek's own analyses point in the direction of a stateless society even if he, himself, didn't take them all the way there. I think this argument is especially relevant when we take into account the ways in which public choice economics has developed in the last few decades and then take seriously the tremendous growth of scholarship on the evolution of rules, norms, and institutions over that same time. Toss in the work of the Ostroms and others on the important role for civil society, which expands the analysis beyond just the state and the market, and you have the ingredients for "Hayekian anarchism," for lack of a better name. (Perhaps "consequentialist anarchism" works better?)

Lees zeke de hele post hier.

Mijn punt hierop zou zijn dat ik inderdaad ook een mengeling geef van (Neo-*)Hayekiaanse en Rothbardiaanse argumenten. Ik benadruk (tegenwoordig) vooral de ondernemende, gedecentraliseerde rol van handelingen, ideëen, organisaties, etc. (En de link tussen al die zaken.) Dat zou mij dus in het 'Hayekiaans' paradigma zetten; terwijl ik anarchist ben geworden vanuit Rothbardiaanse hoek. Het is geen geheim dat ik enkele nuances heb bij het Rothbardiaanse kader - en vooral de link tussen het 'libertarisch wetboek' enerzijds en 'gedecentraliseerde, polycentische juridische structuren' anderzijds. Er is immers geen reden om aan te nemen dat dit noodzakelijkerwijze compleet 'The Ethics of Liberty' zal volgen. Zoals ik onlans poste op het Mises forum: (let niet op de spelfouten)

(...) there is a need for rules to govern interaction. These laws will evolve over time, influenced by the way people think on what is justified and what is not. I can imagine in anarchy there evolving rules that are non-libertarian (as it has happen in the past), but in general: anarchy tends to more property oriented and more respectfull for human liberty then always the relevant alternative of government. (Even in contemporary Somalia: the anarchy there is favours human libery more then the previous system of government. This is not the say that, from a libertarian perspective, there are grave problems in Somalia.)

en

Again: to be an anarchist is to say that we don't believe in aggressive violence against innocent people - I think you and 'the anarchists' share thát concern. What you are saying is: I'm afraid anarchy will lead to a lot of violence. And this may or may not happen: that is true. But you have to ask yourself 2 questions. Questions I can't answer for you. First of all: does a state of anarchy - like the average anarchist sees it - tend to reduce violence or enlarge it, _given_ the way people think in what quantity and for what purpose violence is justified? My answer is: yes, it does. Given how people think about violence and when it should and should not be used: I think an anarchist system will produce less of it than a statist system. Second question: obviously the assumption 'a given state of views concerning violence' is an assumption witch, in the long run, is untenable: views change. But what kind of system will tend to have a more positive effect on what constitutes justified violence: anarchy or a state? Again: my answer is that in anarchy, the changes are higher that this view will be more peaceful than in a state. If all else fails - custom, mores, etc. - just for the simple fact that violence costs money and if you have to pay for it, you'll tend to use less of it. (I'm not saying that the homo oeconomicus assumption is the best one. I would prefer the case being made on empathy, sympathy, custom, etc. but after all of this, the simple fact that it is often very costly to use violence, will tend to reduce it as well. That is one of the reasons I'm an anarchist. People don't need centralized institutions to govern their affairs. Absence of coercive, centralized institutions doesn't mean a violent war of all against all - history proves this over and over again. (Not that 'anarchy = peaceful', but anarchist societies tend to be more peaceful then their statist counterparts - given relative the same background.)

Zoals ik op andere momenten al heb beargumenteerd (zoals in een presentatie voor enkele anarchistische peers), is het punt dat er een verschil is tussen 'anarchie' enerzijds en 'anarcho-kapitalistische anarchie' anderzijds. (Zoals ik hier beargumenteer - albij oppervlakkig op het einde - is het voor mij duidelijk dat alleen in een situatie van anarchie het liberalisme een oprechte ideologie kan zijn. Ik begin meer en meer het concept 'overheid' en 'staat' als een historisch accident de parcours te zien; maar daarover moet ik toch meer geschiedenis kennen om (1) te weten of dit wel waar is en (2) indien het waar is: het argument hard te maken.)

Anarchie is een situatie waarbij de hoofdzakelijke structuren van governance (breed genomen) niet steunen op de iniatie van geweld voor hun middelen om deze governance uit te voeren, i.e. ze geraken vrijwillig aan hun middelen, er zijn exit-opties, etc. Dat betekent niet dat er, bijvoorbeeld, rechtsregels kunnen zijn die positieve rechten toebedelen aan individuen, die ze kunnen afdwingen (met de dreiging van ex post juridische dreiging indien men niet gehoorzaamd.) 'k denk maar aan het verhaal van het verdrinkend individu en het weigeren hulp te geven aan dat individu. (Als ik me niet vergis is in de hedendaagse juridische wereld het weigeren van hulp in zo'n geval niet strafbaar.) Het is niet zo moeilijk om andere rechtsregels te verzinnen die een onderdeel zouden zijn van 'positieve rechten' - en dus quod non zijn in de strikt anarcho-kapitalistische literatuur - maar die wel zouden kunnen optreden in een staat van anarchie, simpelweg omdat de meeste mensen dit rechtvaardig vinden.

Hier ga ik het bij laten.

Update: waarom staat er een * bij 'neo-hayekiaan'? Wel; het is in de mode om 'neo' bij alles te voeren dat op een relevante wijze veranderd is. Niet dat ik die mode wil aanmoedigen, maar het is wel om aan te duiden dat er (mijn inziens) wel wat relevante verschillen zijn tussen het Hayekiaans paradigma qua Hayek en zijn bijeen geschreven literatuur enerzijds en de 'moderne' Hayekiaanse denkers. Mede door het feit dat de meeste die zich vandaag de dag Hayekiaan noemen - enfin; van de auteurs die ik regelmatig lees toch - meer aan de anarchistische kant zitten van het politiek-ideologische spectrum. Maar ik heb er geen enkel probleem mee om ze simpelweg 'Hayekiaan' te noemen - het prefix 'neo' doet meer kwaad dan goed - omdat ze in die traditie zitten en simpelweg het Hayekiaans paradigma hebben verfijnd. (Iemand zoals Sandefur (Check mijn blogposts hier, hier en hier voor de discussie van Sandefur en anderen over het Hayekiaans concept van spontane orde. Maar ook Hasnas (hier) over Law, Legislation & Liberty.)

En nu laat ik het hier echt bij.

Leeslijst Liberale Politieke Filosofie

Kan je hier vinden (op het Mises forum).

Polycentric Law ga ik zeker eens lezen.

Een review van 'Rothbard vs the Philosophers'

Kan je hier vinden.

Wie geïnteresseerd is in de relatie Rothbard -Hayek; zeker eens lezen.

B-Thesis: De voorlopers van de Oostenrijkse School

-8">

Dit heb ik al.

Deel 1: De voorlopers in de Oostenrijkse School

De Oostenrijkse school¹ vindt haar oorsprong in Carl Menger zijn Grundsätze der Volkswirtschafstlehre (vertaald als ‘Principles of Economics’) (Menger, [1871] 1976), waarbij Menger een causaal-realistisch² onderzoeksprogramma voorstelt, dat onmiddellijk wordt toegepast in zijn onderzoek van de oorsprong van waarde, ruilhandel en geld. Na Menger kwam de tweede generatie ‘Oostenrijkers’, met name Friedrich von Wieser en Eugene von Bohm-Bawerk. We zullen deze auteurs in deel 1 kort behandelen om te weten op welke fundamenten Mises, de belangrijkste denker in de derde generatie, zijn gedachtegoed heeft gebouwd.

Menger

Menger zijn bijdragen zijn divers. Ten eerste was hij een onderdeel van ‘de marginale revolutie’³, waarbij de water-diamond paradox, die niet verklaard kon worden door de klassieke arbeidstheorie van [de verklaring van] waarde.⁴ Ten tweede begon hij de methodenstreit⁵ waarin hij de epistemologische en methodologische vooronderstellingen van de Historische school aanklaagde. (Menger, [1883] 1985) De Historische school beweerde dat er niet zoiets kon zijn als een economische wetmatigheid en dat het altijd en overal afhankelijk was van de ‘plaats’ en ‘tijd’ in de geschiedenis.⁶ Hij revolutioneerde ook de theorie over prijs en ruil. Hij maakte komaf met de klassieke notie dat er in een ruil iets ‘gelijk’ is⁷, maar, integendeel, dat het juist komt door de ongelijke evaluatie van het goed in kwestie er ruil voortkomt. (Menger, [1871] 1976, blz. 191-194) Verder had hij ook een belangrijk inzicht in het ontstaan van geld, dat hij analyseerde als voortvloeiend uit de markt. (Menger, [1871] 1976, blz. 257-285) Als laatste belangrijke bijdrage dienen we zijn analyse van de kapitaalstructuur te vermelden, waarbij hij stelt dat de waarde van hogere orde kapitaalgoederen afgeleid worden van de (uiteindelijke) consumptiegoederen die daarmee geproduceerd (kunnen) worden. (Menger, [1871] 1976, blz. 77-113)

Bohm-Bawerk

Bohm-Bawerk zijn voornaamste bijdragen vinden we in zijn analyse van zijn kritiek op de gangbare interesttheorieën, die hij allemaal analyseerde als naïeve productiviteitstheorieën.⁸ (Bohm-Bawerk, [1884] 1959) Bohm-Bawerk zijn eigen verklaring van de interest is, dat mensen in het algemeen toekomstige goederen minder waard achten in vergelijking met een vergelijkbaar goed in het heden.⁹ (Bohm-Bawerk, [1889] 1959 blz. 259 – 289) Een andere belangrijke bijdrage is zijn kritiek op een interne contradictie in het Marxistisch programma. (Bohm-Bawerk, [1896] 1949) In een notendop is er een contradictie tussen de analyse van Marx over enerzijds de oorzaak van winst in de relatie tussen ‘constant capital’ en ‘variable capital’.¹⁰ Hoe meer ‘constant capital’, hoe lager de winst. (Bohm-Bawerk, [1896] 1949, blz. 16-18) Maar anderzijds zegt hij ook dat er een fundamentele tendens is in de samenleving om de winstvoet gelijk te maken. (Bohm-Bawerk, [1896] 1949, blz. 19-27) Op beide inzichten voortbouwend stelt hij dat de werkgever de arbeiders niet ‘uitbuit’, maar zorgt voor een huidig inkomen, terwijl de producten die de arbeiders maken pas op latere datum verkocht kunnen worden. Daardoor verdienen de arbeiders het verdisconteerde loon, i.e. de prijs van het product verminderd met de interestvoet over de tijd heen. (Bohm-Bawerk, [1884] 1959, blz. 281-305)

1 De naam van de ‘Oostenrijkse school’ komt door het feit dat de oorspronkelijke economen in deze traditie uit Oostenrijk kwamen, i.e. Menger, Bohm-Bawerk en Wieser. De naam is gecreëerd door de tegenstanders (de leden van de Duitse Historische school) van deze traditie tijdens de zogenaamde ‘Methodenstreit’, een discussie over hoe men aan economische wetenschap behoort te doen. (Gordon, 1993, blz. 5) (Caldwell, 2004, deel 1).

2 Menger begint zijn boek ‘Principles of Economics’ met ‘All things are subject to the laws of cause and effect’. (Menger, [1871] 1976, blz. 51)

3

4 Indien de waarde van een goed veroorzaakt wordt door het nut, waarom is een goed zoals ‘water’ (dat veel nuttiger is dan een diamond) dan veel goedkoper dan water? De oplossing zit in het feit dat we nooit kiezen voor ‘alle diamanten in de wereld’ versus ‘de gehele hoeveelheid water in de wereld’ maar we bepalen altijd op de marge, i.e. ‘de eerst volgende relevante unit van water’ en ‘de eerst volgende relevante unit van de diamand’. (Menger, [1871] 1976, blz. 114-121) en (Mises, [1949] 1998, blz. 121-122)

5 De Methodenstreit is de discussie tussen enerzijds de Duitse Historische school en de ‘Oostenrijkers’ anderzijds over de correcte methode in zake de sociale wetenschappen in het algemeen en de economische wetenschap in het bijzonder. (Caldwell, 2004, deel 1) & (De Soto, 1998)

6

7 Zie bijvoorbeeld Smith, [1776] ????, ???? : “What is bought with money or with goods is purchased by labour, as much as what we acquire by the toil of our own body. That money or those goods indeed save us this toil. They contain the value of a certain quantity of labour which we exchange for what is supposed at the time to contain the value of an equal quantity.”(Nadruk toegevoegd.)

8 De naïeve productiviteitstheorie is simpelweg het verklaren van een pricespread tussen de kostprijs van de input van productiefactoren en de winst die er gemaakt werd achteraf door middel van het verwijzen naar de toegenomen productiviteit. Er wordt dus interest verdient omdat er een toegenomen productie is.

9 “Present goods are equal as a general rule worth more than future goods of equal opportunity and quantity” (Bohm-Bawerk, [1889] 1959 blz. 259)

10 In het marxistische denkkader is ‘constant capital’ de naam voor fysieke productiefactoren zoals een fabriek, terwijl ‘variable capital’ de naam is voor de arbeidskracht in het proces. (Bohm-Bawerk, [1896] 1949, blz. 14-16)

Het educatieve proces

In deze link vind je een blogpost over de kwestie van het online zetten van lecturenotes.

The Boston Globe reports on a site that posts students' notes on faculty lectures.

Several professors, including the English professor and writer Louis Menand and the economist Greg Mankiw, have refused. Mankiw says he didn't want to make it easier for students to cut class. "Listening to lectures and taking your own notes is part of the educational process," he wrote in an e-mail.

Thanks to Mankiw for the pointer. Clearly, he does not think that reading a distilled version of his lectures is as valuable as hearing them in the original.

Again, the question of disintermediation of the collegiate institution lurks in the background. Can one unbundle the educational experience, and most importantly the credential signal, from the institution?

Toegeven: Mankiw zegt wel op zijn site dat hij niet zeker is van zijn antwoord; ik ben redelijk zeker dat zijn antwoord niet in overeenstemming is met de educatieve rol van onderwijs. (Misschien met andere belangen, maar niet met de student as such.)

Interessant is ook de link met intellectuele eigendom - maar dat laat ik aan de lezer over.

In ieder geval: 'part of the educational process' lijkt mij een drogredenering: het gaat immers over de kennis as such en niet over de manier waarop je die leert. Natuurlijk zijn er goede redenen om bepaalde leerstof te horen van de professor zelf, maar dat is geen enkele reden om dit proces het monopolie te geven op kennisoverdracht. Indien op voorhand de manier bekend staat dat de professor zal examineren - en daar mag zeker medewerking in de klas bij betrokken worden - dan is er geen enkele reden om niet op een zo divers mogelijke manier de informatie te verspreiden.

Internet maakt - voor wie daar nog aan twijfelde - kennistoegang ongelooflijk goedkoop en divers, op zo'n manieren dat het niet anders zou kunnen dan dat de oude manieren van educatie gerevolutioneerd zouden moeten worden. Ware het niet dat het quasi gemonopoliseerd is door een organisatie die nu eenmaal niet al te veel verandering kan verdragen.

Marx Principles of Communism (deel 1)

Kan je hier vinden.

Enkele opmerkingen.

1. Communisme wordt gedefinieerd als 'the doctrine of the liberation of the proletariat'. Laat dit nu toch toevallig een Sowelliaanse fout zijn: een proces definiëren aan de hand van zijn gehoopte resultaten, in plaats van aan zijn methoden. Op dezelfde manier zou ik liberalisme kunnen definiëren als 'de doctrine van de condities van de liberalisering van de mensheid'. Ik vind dit ook waar - maar ik ben me er wel, in tegenstelling tot Marx, van bewust dat ik zo een term heb gedefinieerd aan de gehoopte resultaten, terwijl dat doorgaans de term wordt begrepen als een bepaalde methode. Indien een communist iemand is die voorstander is van condities die de liberalisering van het proletariaat met zich meebrengen, dan ben ik ook een communist - en verschil ik met de andere communisten simpelweg over hoe ik dat wens te bereiken. 'k denk echter niet dat dit doorgaans zo begrepen wordt.
2. Als daarna proletariërs worden gedefinieerd als 'whose sole existende depends on the demand for labor' is het nogal eenvoudig: dan is er simpelweg geen proletariaat want niemand zijn leven hangt af naar de 'demand for labor', maar naar de 'demand for commodities'. Natuurlijk zal geen enkele communist hiermee akkoord gaan, maar dat is wel de essentie van het verhaal. Ondernemers hebben arbeid nodig enkel omdat dit hen helpt bij het maken van de middelen die zij voor ogen hebben - en daar worden arbeiders dan ook voor betaald (volgens hun ingeschate marginale bijdrage). Marx spreekt ook over the 'vagaries of unbridled competition' maar dit is maar de 'vagaries' van de wensen van de consument: hij beslist over het nut van de arbeid in het creëren van een goed - de ondernemer tracht enkel in te schatten wat de consument wenst. Wat Marx verwijt is simpelweg dat er veel meer goederen bijkomen en dus dat de levensstandaard stijgt: dit brengt met zich mee dat je niet heel je leven dezelfde arbeidersrol kan vervullen. Maar of dit per se slecht is, gegeven het alternatief?
3. In stukje 5 maakt hij gigantische drogredenering - maar logische fout, gegeven de toenmalige doctrine dat de waarde van goederen bepaald werden door de kost van productie. Als de waared van alle goederen bepaald woredn door de kost van productie, dan wordt de prijs van arbeid ook bepaald door de kost van productie! (Wat dus betekent dat alle arbeiders op het minimale niveau blijven hangen.) De waarheid is echter dat goederen helemaal niet bepaald worden volgens de kosten van productie. Arbeid is een productiegoed, dat zijn waarde haalt uit de consumptiegoederen die daar uiteindelijk mee gecreeërd worden.
4. Er wordt gesteld dat de proletariër zich enkel kan bevrijden door de vernietiging van private eigendom. Maar hoe zal dat de bevrijding met zich meebrengen? (Er staat hier wel degelijk 'private property in general'; dus geen private eigendom over je huis, huisdier, je arbeid, je kleren, etc.)
5. Eindelijk komen we bij puntje 14, waar 'this new social order' zijn uiterlijk krijgt. De industrie zal genationaliseerd worden en gepland worden volgens een 'common plan' en de participatie van iedereen in de samenleving. (Mises zat er dus recht op toen hij zei dat een planeconomie ging over de collectivisering van de productiemiddelen.) Interessant is dat Marx zegt dat 'competitie' wordt afgebroken en vervangen door 'associatie'. Maar kan er niet in het competitieve proces geassocieerd worden? ('k denk maar aan coöperatieven en dergelijke; dit behoudt het competitieve proces, maar is wel iets dat de meeste communisten 'associatie' zouden noemen.)
6. "Private property must be abolished and the distribution of all products according to common agreement - in a word, what is called the communal ownership of goods." En hoe ga je de 'tragedy of the commons' vermijden? Ahja, juist; het zal via een 'common plan' zijn met de 'vrije associatie' van iedereen. Maar waarom zal een politiek proces betere resultaten bekomen dan het alternatief? Los of je voor of tegen de markt hebt, moet je toch nog beargumenteren waarom het politieke proces betere resultaten zal bereiken. Dat is immers niet a priori evident.
7. Later vanaf deel 20.