Peter Leeson 'Development economics'

De notities van de lecture van Peter Leeson over Development Economics.

- Austrian Economics kan een waardevolle bijdrage leveren.

- Er wordt expliciet naar de Oostenrijkse school (vooral Hayek) verwezen, maar niet altijd.

- De meeste referenties naar Hayek komen uit Development Economics.

- Er worden verschillende inzichten van Hayek verwerkt, vooral die uit de CoL.

De feiten: meer dan de helft van de wereld is enorm arm.

- Heel veel ontwikkelingshulp is gefaald.

- Lezen: Easterley: Illusive quest for growth

- Eerst: directe hulp, dan 'nadruk op instituties' (maar verkeerde wijze omdat te benaderen)

3 belangrijke punten.

1. Failure of central planning
2. Primacy of private property
3. Necessity of privately ordered social institutions

1. Failure of central planning

- The benign hypothesis

-- A. Donor Altruïsm (incentive assumption)

-- B. Recipient altruïsm (incentive assumption)

-- C. Direct, intended channel (information assumption)

=> The money process is not a black box: there happens stuff.

-- D. Exogeneity of recipient interests (combo assumption)

=> 'Recipient governments do not respond to incentives' => totally wrong.

- The destructive hypothesis (everything the other way around)

-- A. Donor self-interest: producer lobbying; donor competition => inefficiency

-- B. Recipient self-interest; rent apropriation => Institutional damage, public good erosion

-- C. Indirect, uninented consequence; dependency; moral hazard, institutional centralization => rent seeking, conflict; predation

-- D. Endogeneous recipient interests; alters mc/mb of 'bad' behavior => corruption

Predicted effect of aid: O or negatieve

=> Examining the evidence: it fails completely.

- Burnside and Dollar (AER, 2000)

=> Aid unnecssary or ineffective

- Alesina and Weder (AER, 2000)

=> Most aid to 'bad' policy regimes

- Easterly, Levine and Roodman (AER, 2004)

=> No effect even in good policy regimes

Brumm (2000), Ovaska (2003): negative effect

- Djankov et al. (JEG, 2008)

=> Aid 'curse' 3-5x, larger than resource curse

- Knack (2001), Svensson (2000); more aid = more corruption, rent seeking, worse bureaucracy, etc.

Private property as solution.

A. Adam Smith: incentives

=> Invisible hand vs visible hand; soft budget constraint => predation => lose residual claimancy => unproductive entrepreneurship

2. Mises/Hayek Information

=> Calculation argument; dispersed knowledge and info-carrying capacity of prices

What does PP require?

- Govt. not stealing from citizens

=> Constraints on public predation

- Citizens not stealing from citizens

=> Constraints on private predation

Govt that goes beyong this tends to depress wealth: incentive/info distortion? (Baumol JPE 1990, Murphy, Schleifer, and Vishny QJE 1991)

=> Public predation much greater threat to PP than private predation.

=> AJ (JPE, 2002)

Putting it all together.

- Central planning won't work. PP will. So how do we get PP?

=> "Grow your own"

- Imposition tends to work poorly.

=> Institutional stickiness

=> Spontaneous order; the only path to progress is an indigenous one

- Doesn't mean all indigenous institutions will work well.

- They won't; but theory of institutional 2nd (3rd, 4th, etc.)

Embracing anarchy in the developing world

- Implications for anarchy

=> Formal institutions; redundant or harmful

=> Getting away from 1st-best thinking

=> Somalia and how to annoy me

- Let 'm fail

=> The rarity of functional govt

=> Spontaneous order in an institutionally constrained world

Notities van 'After war: The Fatal Conceit of Foreign Intervention"

(Mijn notities voor de lecture van Chris Coyne. 'k deel ze maar mee voor wie geïnteresseerd is. 'k kan ook zijn boek zeker aanraden. Mijn review van zijn boek vind je hier.)

Volgens Chris Coyne zijn er parallellen tussen Hayek zijn 'fatal conceit of socialism' en de 'fatal conceit of forein intervention'.

1. The Gap between intentions and results
2. Reliance on Top-Down Planning
3. Progress as a Technological Issue
4. Reliance on bureaucracy over markets
5. The Primacy of Collectivism over Individualism

1.

- Good intentions do not necessarily lead to good results

-- The know what vs. the know how (er zijn redenen om aan te nemen dat ze niet weten *hoe* ze een samenleving moeten opbouwen, correct moeten ingrijpen, etc.)

-- Political Economy: public choice bezwaren (de leiders en de bureaucratie moeten incentives hebben om te doen wat ze moeten doen)

2.

- Interventions are grounded in the central plans of 'experts'

-- Emergent institutions are secondary to the grand plan of the intelligentsia

(een 'groep' mensen komen op met een 'plan'; waarbij ze in essentie de mensen behandelen als legoblokjes)

3.

- The view of development and progress as a "problem" that can be solved with enough effort and resources.

=> "We hebben iemand op de maan gezet, dus kunnen we 'x' doen."

=> Het 'opbouwen' van een samenleving is niet analoog aan een technologisch probleem zoals mensen op de maan zetten.

4.

- Reliance on a massive bureaucratic apparatus to implement the dictates of central planners

-- The antithesis of markets

-- Economics of bureaucracy

=> We moeten nadenken over 'the economics of bureaucracy'.

=> Illustratie: 96% van de fondsen in Irak zijn niet na te speuren (ze weten niet naarwaar het geld is). => Wat als dit in een bedrijf zou zijn?

=> Incentives: als bureaucraties geld over hebben => perverse incentives => ze krijgen minder geld als ze besparen. Overheidsbureaucratieën => incentive om meer geld uit te geven.

5.

- The emphasis of collective goals over individual goals

-- Outside experts design plans which aim to maximize the national and global good

-- Fails to appreciate individual initiative and the process of learning and experimentation

--- Constitution of Liberty

=> We hebben instituties nodig om mensen te laten ontdekken wat ze wel en niet weten.

=> Deze analogieën zorgen voor een 'unconstrained vision of the world'.

=> "waar een (politieke) wil is, is een weg: we hebben de middelen en de technologische know how"

=> Mist volledig de bal: we moeten begrijpen wat de limieten zijn waarmee we zaken kunnen bereiken.

=> Deze visie in de praktijk:

Voorbeeld 1: Lake Turkana, Kenya.

=> Project: waterfabriek. Enkele zaken vergeten: elektriciteit onderschat, zuiver water niet geleverd, geen wegen, etc.

=> Waarom vissen ze niet in de eerste plaats? Mogelijkheid: ze waren heel dom. Andere mogelijkheid: ze wisten dat er vis was, maar wensten niet te vissen.

Voorbeeld 2: Paving the Canal to Hell(mand) Valley

=> Reconstruction project in Helmand River Valley in Afghanistan

=> "Comedy of Errors"

=> "...a major fault in planning the Helmand Valley project is that (the) human element as largely overlooked"

=> We gaan waterkanalen creëren, mensen verplichten te verhuizen in steden, etc.

=> Golden age of opium!

=> Complementary goods were missing! => De nieuwste tactoren, maar geen reserve onderdelen en de wegen om die echt te gebruiken... Kortom: staan daar te roesten.

What about 'designed orders'?

=> Er zijn veel 'designed orders' waar we ons in vertoeven, e.g. de FEE zelf. Het is niet alsof we gewoon rondwandelen => in de bredere orde ('extended order') zijn er veel 'designed organizations' => Deze zijn constrained by the extended order.

Wat kunnen we doen?

- We are not helpless to improve the world around us, but we are constrained by the status quo.

- In contrast to the unconstrained vision, improving the human condition is not simply a matter of will power, resources, or technological knowledge

- Recognizing the limits of human reason '... is important as recognizing the potential that may be achieved within those limits'

=> Free markets & Trade; en derhalve instituties te laten groeien.

Het concept minimumloon

Door een discussie over 'stickyness' van lonen, ben ik wat dieper gaan nadenken over het concept minimumloon en ben tot de conclusie gekomen dat het een compleet nutteloos concept is, gebaseerd op een visie van economie dat agreggaten toelaat.

In correcte (lees: Oostenrijkse) economie is het concept 'werkloos' een leeg concept. Je hebt mensen die een deel van hun tijd spenderen in loonarbeid bij anderen en je hebt mensen die volledig 'self-employed' zijn; i.e. zelfstandige. Het concept 'werkloos' is daarbij zinloos: mensen die niet werken in loonarbeid zijn niet 'werkloos', maar 'zelfstandige'.

Dit heeft invloed op het concept van het minimumloon. Wat het minimumloon doet, is niet het creëren van werkloosheid, maar het wegnemen van bepaalde mogelijkheden, waardoor bepaalde mensen geduwd worden in een situatie die ze zelf suboptimaal vinden (want anders zouden ze werk gevonden worden aan een loon); maar dit is geen situatie van 'werkloosheid' maar van 'zelfstandige'. Omwille van heuristische redenen is het geen slecht idee om het concept 'werkloosheid' te behouden; maar strikt genomen is het een leeg concept. Het is daarom ook dat de stelling 'minimumlonen creëren werkloosheid' niet altijd per se opduiken in de 'statistieken': omdat deze statistieken gewoon aggregaten zijn die op een bepaalde manier verzameld worden. Maar deze aggregaten missen 'the fundamental mechanisms of change', i.e. geven maar een heel ruwe visie van de borstel. Correcter is het om te zeggen dat minimumlonen mogelijkheden wegnemen die mensen anders zouden hebben. Op zich is dat niet per se en a priori slecht en het zou relatief minder slecht zijn als we niet in een samenleving woonden waar om als zelf standige (legaal) geld te verdienen, je ook een hoop diploma's en certificaten moet hebben. (Als je een bedrijf wilt openen, als zelfstandige, moet je op zijn minst een soort van boekhoudkundig diploma hebben.) Dit zorgt er natuurlijk voor dat veel mensen die praxeologisch onder het concept 'zelfstandige' vallen, quasi geen mogelijkheid hebben om legaal geld te verdienen.

Alweer: om middel van heuristische redenen kan het handig zijn om daarover te spreken. Maar het heeft op zich geen enkele betekenis.

De reden waarom dit belangrijk is, is omdat iemand opmerkte dat 'wagestickyness' 'toch' bewijst dat Mises zijn stelling dat er geen werkloosheid zou zijn in een markt, onzin is. Deze opmerking mist omwille van 2 redenen compleet de bal.

De eerste reden is dat het opmerken van 'wagestickyness' niet meer is dan het opmerken dat de markt, zoals we die in rl kennen, niet compleet perfect, soepel en snel is. Dat is zeker waar en is bekend in de Oostenrijkse school al sinds 1871; niemand heeft ooit beweerd dat de markt perfect is. Wijzen op imperfecties en daaruit een aggregaat concept af leiden slaat op niets: ja, mensen zullen niet de optimale werkgelegenheid bereiken die ze wel zouden hebben als ze volledige informatie hebben. Maar gegeven de informatie en mogelijkheden die ze hebben, zullen ze hun arbeid oriënteren tussen werken in loonarbeid en als zelfstandige.

De tweede reden is dat Mises geen stelling aan't maken was over de empirische, imperfecte wereld die we hebben: Mises was in een argument tegen mensen - zoals Keynes - dat zelfs als de markt geheel perfect is, we 'werkloosheid' zullen hebben, i.e. minder dan optimaal gebruik van de beschikbare arbeid in het proces als geheel. We kunnen nu ook - door de benadering die ik hierboven heb uitgelegd - aantonen dat Keynes zijn benadering compleet ridicuul is: er is niet zoiets als 'werkgelegenheid' dat ervoor zorgt dat sommigen 'werkloos' zijn, ook al zouden ze dolgraag een 'job' hebben. 'Werklozen' zijn zelfstandigen en kunnen op die manier geld verdienen - als het hen niet wordt verboden, dat is.

Keynes aggregates hide the fundamental mechanisms of change. Jup, het is waar, yet again.

2 posts op het Mises forum

...die ik wou onthouden

I would argue that your problem is caused by ignoring the praxeological contribution: actions aren't mechanistic cause and effect: actions have meanings. People act because they want to achieve ends. If the ends are unjustifiable, i.e. killing someone, then pursuing this plan in a meaningful way is injustice. I'm not talking about standing in a bar and saying 'I'm gonna kill him!'; I'm talking about meaningful trying to achieve the goal of killing someone, in this case: by using an hitman.

You are correct in saying that determining this could be difficult in certain situations; but that shouldn't be a rebuttal of the theoretical argument for it.

Justice and injustice isn't about objective movements; it's about actions that people perform. Actions have meanings, i.e. we can 'verstehen' their meaning. That's why Obama and Bush are as much criminals as the IRS. That's why the janitor probably isn't.

Similarly: when there is an accident, people could be liable when they weren't careful enough, i.e. they didn't consider other peoples legitimate claims in their actions.

On the incite-argument: Rothbard is wrong in the way he approaches it: incitement could and should be considered a crime, if there is a causal connection - with reference to the actors and their meaningful actions - between the actions of the inciter and the actions of the crowd, just as their is a meaningful causal connection between the mafiabos and his minions. This doesn't mean that all inciters should be prosecuted, but it does mean that inciters don't go off the hook a priori. Rothbard was wrong in thinking that he had to mix a theoretical framework - 'what judges should use in their guidance of the decisions' - with practical applications - 'what judges should decide'. Those are 2 different ball games and Rothbard confused those two.

en

I would also add to anyone who wants to hear it:

If you are engaging into (political) philosophy, you have to understand that Rothbard's 'The Ethics of Liberty' relates to libertarian philosophy as 'Economics in One Lesson' (or 'Economics for Real People') relate to Philosophy. Rothbard was a brilliant economist (especially and foremost in MES), a sort of mediocre philosopher and a very ideological commited historian. (But that's just my personal opinion; if you don't like it, I'm fine with that.)

If you want to seriously engage in economics (and be relevant now a days); you have to get acquainted with everyone from Hulsmann and Garrison to Boettke and Leesson within the Austrian School and outside the Austrian school with people like Coase, Buchanan, Ostrom, Williamson and all the others; depending on the subject you seriously want to engage in. Don't think that just because you read the daily articles and MES; that you *know* the Austrian school.

If you want to seriously engage in (political) philosophy; it's relevant to know what people like Nozick, De Jasay, Hoppe, Narveson, Lomansky, Schmitdz, Otteson, Long, Rasmussen & Den Uyl within the libertarian philosophy and people like Hart, Sen, Rawls and the others wrote outside it. (I would, however, argue that it's not that important to know 'the non-libertarians' if you want to engage in defining your libertarian views in general.)

Rothbard did a lot; but he isn't the alpha, nor the omega; but sure as hell was his own letter in libertarian history.

'k moet de ideeën hierin nog wat verder uitwerken (vooral uit de eerste post); maar 'k denk wel dat ik op het spoor ben (van een oud idee) dat velen precies nog niet echt doorhebben.

Candle Makers Petition

Een prachtig staaltje satire.

"Marktfalen"

Het concept marktfalen, in de traditionele betekenis van het woord, betekent ongeveer zoiets:

Bij marktfalen faalt de marktwerking, dat wil zeggen dat de markt geen optimale oplossing tot stand kan brengen.

(Danku wikipedia.)

Het probleem is echter dat dit concept simpelweg op niet al te veel slaat. "De" markt die geen "optimale" oplossing tot stand brengt, is een birds eye view dat geen relevantie heeft. Er is geen omniscient wezen dat over ons waakt dat kan oordelen of een 'markt' heeft 'gefaald'.

Het concept marktfalen is om te beginnen een statisch concept: het moet noodzakelijk gaan over 'hier' en 'nu' en kan nooit over het geheel van de tijd gaan, i.e. van zodra je iets als 'marktfalen' identificeert en er als overheid tegenop treedt; ontneem je de mogelijkheid er iets aan te doen.

Een ander probleem is dat 'optimaliteit' maar zin heeft in de betekenis van een concreet doel, e.g. ik wil dit pianostuk optimaal spelen, ik wil geen fouten schrijven, etc. Het concept 'optimaliteit' vervalt als het gaat over een proces dat geen eindpunt heeft; maar constant verandert. Je kan dan niet spreken over 'optimale' resultaten; er is geen benchmark om mee te vergelijken.

Een ander punt is dat de markt het geheel is van handelingen waarbij mensen marginale trade offs afwegen. Het is dus raar om te zeggen dat iets niet 'optimaal' is, als het nog steeds volgens hun keuzes gebeurt.

Hiermee zeg ik niet dat het marktproces altijd optimaal is; alleen dat 'marktfalen' een leeg concept is.

Het concept 'juridisch falen' bestaat echter wel - zoals negatieve externaliteiten zoals vervuiling op iemand anders zijn eigendom (in zoverre dat het een coherent concept is). De reden is omdat het daar wél duidelijk te onderscheiden is: net zoals diefstal duidelijk geval is, zijn negatieve externaliteiten dat ook (zoals hiervoor gedefinieerd).

Maar 'marktfalen' - het concept dat vrijwillige handelingen geen 'optimale' status bereiken - is een hol concept, imo.

Algemeen punt

Als iemand niet de functie van prijzen kan uitleggen, in een (markt)economie, dan kent hij geen economie - hoogstens economisch beleid.

Het punt is duidelijk: mensen praten doorgaans over beleidsconclusies - meer/minder belastingen of whatever. Maar als ze, in het algemeen, niet de functie van prijzen kunnen uitleggen, dan kunnen ze misschien wel correct zijn in hun conclusies volgens jouw eigen maatstaf, maar het zijn geen goede economen in een relevante betekenis. Hieruit volgt niet dat iemand die de functie van prijzen kan uitleggen per se een (goede) econoom is. Maar het is wel een noodzakelijke voorwaarde.